انزواطلبی

انزوا به زبان ساده، محرومیت خود خواسته از لذت معاشرت است. انزواطلب هنرمند نقاشی است که آثار وجودی خود را در زیرزمین تنهایی مخفی کرده و فرصت دیده شدن را از خود می گیرد. در واقع، او ضیافت زندگی را بر هم زده و با اوهام و فکرهای باطل به ضیافت درد و رنج می رود.

در سوره ابراهیم، آیه بیست و نه آمده: «(ناسپاسان نعمت) به جهنم در آیند و بد جایگاهی است.»

ناسپاسی نعمت یعنی فرصت موجود را ارزش گذاری نادرست کنیم. جهنم نیز بیانگر محیط تنش و فروپاشی و استهلاک است. به این ترتیب، گزاره عام میکروعبارت قرآنی فوق می شود: «سیستم با برچسب زنی نادرست فرصتها، خود را در معرض تنش فرساینده قرار می دهد.»

جامعه ای که تکنولوژی را کتمان کند، محکوم به عقب ماندگی است. در رابطه با بحث انزواطلبی، اجتماع موقعیت رشد و شکوفایی را در اختیار انسان قرار می دهد. فردی که بخت حضور در جامعه را از خود می گیرد، خود را در جهنم تنهایی و فرسوده شدن می اندازد. زمانی که انتخاب ما مسیر نادرست باشد، چه کسی جز خود ما مسئول آوار بدبختی هایمان است؟

فرد انزواطلب و گوشه گیر با قطع کردن پل ارتباط با دیگران خود را گرفتار یک تحریم خودخواسته می کند. انسان درگیر تحریم نیز به تدریج فرسوده شده و قابلیت های درونی را از دست می دهد. انسان موجودی اجتماعیست و در اجتماع است که فرد  مجال پیدا می کند دیده شود و موقعیت های رشد را برای خود فراهم آورد.

سیستم با برچسب زنی نادرست، با شعار نابجای استقلال از جمع، خود را در معرض تنش فرساینده قرار می دهد. ازماست که بر ماست!

#تحلیل_قرآن #تحلیل #تفسیر_قرآن #قرآن #انزواطلبی #انزوا #گوشه_گیری #جمع #اجتماع #استقلال #روانشناسی #مشاوره