شرح خواب (مینا): به اتفاق همسر و جمعی از اعضاء خانواده به پارکی رفته بودیم. فضای پارک طراحی شده بود؛ یعنی حالت طبیعی نداشت، بخشهای مختلف آن را ساخته بودند. پارک هزینه ورودی داشت و گفته شد که الان فصلش نیست، اما اگر در فصلش بود باید رزور می کردید. صحنه ای را به خاطر می آورم که برادر همسرم به او گفت: الان حرفهایت منطقی شده و دیگه قبولت دارم. در صحنه دیگر، من و همسرم در یک فضای اتاق شکل و نیمه مسقف مشغول غذا خوردن بودیم و بقیه هم در فضای بدون سقفی، جدا از ما، نشسته بودند.

تحلیل رویا:

چرا احساس ناکامی می کنیم؟ چرا همه چیز برایمان سخت می شود؟ خوشبختی را خیالی دست نیافتنی می بینیم و اضطراب فرساینده هر روزمان را تباه می کند؟ پاسخ این است که نحوه نگاه ما و نحوه داوری کردن ما درباره مسائل مختلف، نقش تعیین کننده در سلامت روانی ما دارد. زمانی که طرحواره های ذهنیمان انطباق مناسبی با محیط نداشته باشند، درد آغاز می شود و ما در جایگاه بازنده می نشینیم. پس، مسیر اصلی برای کسب خوشبختی، بازنگری در طرحواره ها و اصلاح بینش و نگرش است.

همینجاست که خوابها مداخله می کنند. خواب قدرتمندترین ابزار تشخیص فرافکن روح است. در حقیقت، کارکرد اصلی خواب معمولی، فرافکنی طرحواره های ناقص است. طبیعت برای دست یافتن به خوشبختی واقعی و رهایی از رنج، ابزار تشخیص و درمان را درون وجود ما به ودعیه گذارده است. آیا باور نمی کنیم؟

دوست عزیز، پارک ویژه ای که دیده اید، سازه ذهنی و پرتکلف شما را نشان می دهد. شما دارای اما و اگرهای زیادی در مناسبات اجتماعی هستید که بر کیفیت زندگی اجتماعی به خصوص روابط صمیمانه، مهمانی رفتن، دوستی ها و معاشرتها تاثیر سوء می گذارد.

زمانی که برادر همسرتان می گوید، همسرتان منطقی شده و قابل پذیرش است، وجه مذکر شما خود را بروز می دهد. در حقیقت، منطق شخصی خود شماست که دارد حرف می زند و اعلام می کند: زمانی واقعیت را می پذیرید که منطبق با اصول تعریف شده درونی خودتان باشد، نه جز این؟!

پرده دیگری از معنای خواب را برداریم: پارک ورودیه دارد. ورودیه به معنی پول و نماد توانایی است. در اینجا، مشخص می شود رویابین نسبت به توانایی خود برای حضور اجتماعی احساس کاستی می کند. آیا واقعا این طور است؟

رویا برای شفافیت بخشیدن نمادهای فصلش نیست، اگر فصلش بود، باید رزرو می شد، را به میان می آورد. فصل اشاره به فاصله دارد. این که فرد خود را در فصل نابجا، در فصل کهتر ببیند و قائل باشد که دیگران در فصل بهتری قرار دارند. و دقیقا، همینجاست که وارد صحنه ای می شویم که زن و شوهر در یک محیط محصور در دیوارها و نیمه مسقف، جدا از دیگران غذا می خورند. سقف از نفوذ باران و تابش خورشید ایمن می کند. فضای نیمه مسقف اشاره به همان ساختار داوری دارد که فرد درون پیله آن خود را محدود کرده است و دیوارها و دور از غیر نشستن، تاکید کننده حس تمایز و تفاوت با دیگران است.

در بیانی خلاصه، رویابین درگیر نوعی تفکر خود کهتر بینی نسبت به دیگران است. چنین احساسی مانع از ارتباطات اجتماعی سلامت به ویژه در حشر و نشر با نزدیکان و مناسبات لذت بخش و رفرش کننده می شود.

برای برون رفت از چنین تنگنایی چه می توان کرد؟ خوابها ویژگی منحصر به فردی دارند: برون فکنی درد و برون فکنی درمان!

اگر خواب درد را نشان می دهد، با همان قوت راه رهایی از آن را نیز بیان می کند.

کلمه «منطق» و شخصیتهای مذکر همسر و برادر همسر مشخص می کنند، راهبرد پیشنهادی رویا تلاش عقلایی برای اصلاح طرحواره ناقص است. رویابین باید با بهره گیری از ابزار تحلیلی، نحوه قضاوتهای خودکهتر بین را به چالش بکشد. «فضای نیمه مسقف» محلی که رویابین به اتفاق همسر در حال صرف غذاست، اشاره دارد به لزوم یکپارچه ساختن سقف یعنی رویابین باید ذهن خود را در برابر افکار منفی مصون سازی کرده و مانع نفوذ افکار مخرب شود.

زمانی که بر اساس اصول عقلی معایب طرحواره ناقص برملا شد، فرد از طریق سقف زدن، مانع از تامین انرژی مخرب طرحواره می شود.

البته رویا حامل مفاهیم ضمنی دیگری نیز هست؛ از جمله، سه نماد موجود در خواب چشم انداز رشدی داشتند: «فصلش که بشود»، «رزرو کردن» و «منطقی شده است». این نمادها مشخص می کنند، فضای زندگی رویابین ظرفیت تغییرات سازنده را دارد و اتکا به چشم اندازهای تغییر مثبت می تواند، سنگ اتکایی برای حفظ آرامش رویابین و بهره بردن از فرصتهای معاشرت اجتماعی شود.