در پسرهای نه ساله، ورزشهای تیمی باعث کاهش افسردگی می شود.

در حالی که یافته های پیشین تاکید دارند افسردگی بزرگسالان با انقباض هیپوکامپ ارتباط دارد، پژوهش جدید دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس نشان می دهد، ورزشهای تیمی موجب بزرگتر شدن حجم هیپوکامپ در کودکان ۹ تا ۱۱ ساله شده و از میزان افسردگی در آنها می کاهد. هیپوکامپ بخشی از مغز است که نقش مهمی در حافظه و پاسخگویی به استرس دارد.

 

تازه های تحقیق جذابیت بالایی دارند

یافته های ما اهمیت زیادی دارند، زیرا رابطه بین ورزش کردن، حجم بخش ویژه ای از مغز و نشانه های استرس را در کودکان نه ساله مشخص می کنند.

لیزا گورهام، نویسنده اصلی این مطالعه و متخصصان عالی علوم اعصاب شناختی در حوزه هنر و علوم، با بیان این مطلب، اضافه می کند: ما دریافتیم ورزش کردن، و نه فعالیتهای غیر ورزشی مانند موسیقی و هنر، با افزایش حجم هیپوکامپ در دختران و پسران ارتباط دارد و باعث کاهش علائم افسردگی در پسرها می شود.

مطالعه اخیر تاکید دارد، نقش مثبت ورزش در رشد هپوکامپ به ویژه در آن دست فعالیتهای تیمی اثر گذار است که به صورت منظم انجام می شوند، مانند حضور در تیم مدرسه یا لیگ ورزشی، در حالی که در فعالیتهای ناپیوسته نتایج چشم گیری مشاهده نشده است.

محتوای کامل این تحقیق آماده انتشار در شماره آتی مجله Biological Psuchiatry Cognitive Neuroscience and Neuroimaging است.

 

ایده های نوید بخش

یافته ها تقویت کننده این احتمال جذاب هستند که فعالیتهای تیمی و حضور در عرصه های فعالیت ورزشی مشترک به واسطه تعامل اجتماعی و دیگر جنبه های متعارف آنها منافع چندگانه ای دارند. دنا بارچ، نویسنده ارشد مطالعه می گوید: مطالعه در ابعاد ملی (کشور آمریکا) و با گروه نمونه شامل ۴۱۹۱ کودک ۹ تا یازده ساله با موضوع مطالعه رشد شناختی و مغزی نوجوانان انجام گرفت.

در این مطالعه، اطلاعات مربوط به ورزش و دیگر فعالیتهای کودکان به همراه علائم افسردگی از طریق والدین جمع آوری شد. سپس، داده های لازم درباره حجم دو طرفه هیپوکامپ به کمک اسکن مغزی از کودکان بدست آمد.

در حالی که مطالعات گذشته نقش هیپوکامپ و تاثیر مثبت ورزش در افسردگی را نمایان کرده بود، این مطالعه جزو اولین مواردی است که به تاثیر مشارکت در تیمهای ورزشی بر بهبود علائم افسردگی کودکان آغاز دوره نوجوانی اشاره می کند.

 

نتایج برای دخترها متفاوت است

در دختران نیز رابطه میان حضور در تیم ورزشی و افزایش حجم هیپوکامپ دیده شد؛ اما بر عکس پسرها، تاثیر گذاری ورزش بر کاهش افسردی مشاهده نشد. این تفاوت می تواند به این معنا باشد که فاکتورهای دیگری در افسردگی دختران دخیل است. احتمال این نیز وجود دارد که تاثیر گذاری قدرتمند ورزش در رابطه با افسردگی در دروه های بعدی رشد دختران خود را نشان دهد.

نویسندگان تحقیق فوق تاکید می کنندکه ارتباط شناسایی شده از نوع همبستگی است و نمی تواند مبنای روابط علی قرار گیرد. یعنی یک احتمال تاثیر ورزش تیمی در افزایش هیپوکامپ و کاهش استرس است؛ اما احتمالات دیگری نیز وجود دارد. مثلا، کودکانی که استرس بیشتری دارند ممکن است تمایل کمتری برای مشارکت در ورزشهای تیمی داشته باشند و همچنین حجم هیپوکامپ آنها کوچکتر باشد.

به هر حال، گورهام خاطر نشان می کند: واقعیت این است که روابط کشف شده به قدری نیرومند است که اثبات می کند عواملی در ساختارهای تیمی شامل فعالیتهای ورزشی و تعاملهای اجتماعی درون آن وجود دارد که می تواند در اجتناب از افسردگی یا درمان کودکان موثر باشد.

ما اکنون می دانیم تاثیر ورزش تیمی روی رشد مغز و ویژگی های شخصیتی کودکان آن قدر هست که کودکان را به فعالیتهایی تشویق کنیم که در آنها تمرینات ورزشی و مناسبات اجتماعی در کنار هم وجود دارد.

 

Source: sciencedaily